maandag 17 oktober 2011

Het gekleurde schaap

Vandaag na het werk van de gelegenheid gebruik gemaakt om snel nog even een rondje te fietsen voor het eten en voordat het slechte weer komende week ons weer treft.
Het was de afgelopen week een beetje rommelig en druk met als hoogte en dieptepunten oa het concert van George Michael met een symfonisch orkest in Antwerpen (wat kan die vent toch zingen, fantastische sfeer ook met een geweldige finale waar het dak eraf ging), het overlijden van Hummer (onze hamster die nu netjes begraven ligt in de

tuin inclusief grafsteen ontworpen door de kids), verjaardag van Nikki (slaapfeestje met 5 meiden en "grote mensenfeest" afgelopen zaterdag, 2 maal voetbalwedstrijd van Kenzo, ronde van Lombardije enz. Nog 2 weken en dan gaat de inschrijving open voor De Marmotte, ik ga me zeker inschrijven hoe en wat verder zie ik dan wel mbt de reis, met wie en hoe en of ik uberhaupt wel vrij ben.
Ik wil er wel goed staan, nog 1 keer gaan voor een goede tijd, ik word tenslotte ook al 44 volgend jaar, dus het wordt er niet gemakkelijker op. De innerlijke strijd gaat niet meer om goud/zilver/brons, maar om het verbeteren van mijn p.r. en dan dus de bruto tijd inclusief de afdaling van De Glandon.

Het fietsen ging het eerste half uur niet lekker, maar daarna begon het lekker te draaien.
De ronde ging vanaf DOW terrein naar Sas van Gent, Westdorpe, Zuiddorpe, Axel, Absdale, Hulst, Perkpolder en langs de zeedijk naar huis. Er zat een stevige wind en gaandeweg voelde ik de temperatuur al flink zakken.
De opdracht (van mezelf) was om in D1 te rijden met een cadans van 100rpm.

De herfst laat al flink zijn sporen na, de bladeren zijn al flink verkleurd (wat een prachtig beeld kan vormen), soms is het net of je in een schilderij fietst.
De zomer is de tijd van de kleuren, alles kan, maar de herfst is zeker zo mooi.
Er zijn dan nog meer zaken kleurrijk, wat te denken van de schapen?
Rond deze tijd doemen ze overal weer op, schapen met rode/groene/blauwe plekken op hun kont.



In de herfst, als de dagen korter worden en de kachel weer aangaat, krijgt het vrouwtjesschaap regelmatig zin om te vrijen met het mannetjesschaap (de ram). Om de ongeveer zeventien dagen laat zij toe dat een ram haar dekt. De boer koopt een ram en brengt hem rond die tijd bij de ooien in de wei. De ram moet de ooien dekken en drachtig maken. Iedere dag controleert de boer of de ram zijn werk wel doet. Hij kan dat goed zien, doordat hij de ram tijdens het vrijen de rug van de ooi laat verven. Aan het begin van de dektijd heeft de ram een soort tuig van leren riemen omgekregen. Daarop zit tussen zijn voorpoten een stuk vet kleurkrijt.


Als de ram bovenop een ooi springt om haar te dekken, verft hij tegelijk met het kleurblok de achterkant van de rug van de ooi. Van veraf kan de boer de groene, blauwe of rode vlekken zien.
Zou voor sommige mensen ook een uitkomst zijn, lekker duidelijk voor iedereen.

Uiteindelijk toch nog 68km weggetrapt, netjes in D1 (gem. hartslag 134bpm) gereden tegen 30,2 km/h. Mijn ochtendpols is ook al lekker gezakt, vanmorgen om 5:00h pompte deze tegen 43 slagen/minuut. Heeft vast ook te maken met het feit dat ik even geen nachtdiensten loop waardoor er toch meer regelmaat is betreft het eten en het slapen.
Ik hoop van de week nog 2 keer te kunnen fietsen om lekker weer iets op te gaan bouwen.


1 opmerking:

  1. Hey Angelo,

    Wat een verhaal weer van die schapen ik wist niet precies hoe dat in elkaar zat met al die kleuren op hun kont. Wel handig bekeken idd zo`n winterschilder in de wei. Nachtdiensten zijn idd fataal voor ons sporters. Ik mag vanavond weer de graveyard shift in, de laatste heb ik gesnipperd 3 nachten is al erg genoeg. De marmotte gaat wel goed komen. Je hebt ook steeds meer ervaring. Maar hopen op net zo`n mooie editie als 2011 wat het weer betreft dan wordt het een eitje om je PR aan gruzelementen te rijden.

    Groeten,

    Angelo.

    BeantwoordenVerwijderen